“Het is net alsof je drie maanden hebt overgeslagen.”

“Het is net alsof je drie maanden hebt overgeslagen.”
De volgende dag is iedereen pas om twee uur ’s middags echt wakker. De bewoners beseffen zich nu pas een beetje wat precies de impact is van honderd dagen opgesloten zitten. Ruud kan zich maar moeilijk voorstellen dat het over vijf dagen al 2000 is. Ook Willem en Bart hebben hetzelfde gevoel. Ruud zegt: “Het is net alsof je drie maanden hebt overgeslagen.” “Dat heb je ook”, zegt Bart, “Je hebt drie maanden niet meegemaakt wat er allemaal is gebeurd.” Ruud vervolgens: “Het lijkt wel alsof het nog september is.” Even is het stil. Dan zegt Bart: “Twee uur alweer. Weer bijna een dag voorbij.” Als de...
read more

Problemen, problemen

Bart staat vroeg op. Soms heeft hij van die dagen dat hij opeens als eerste opstaat, zoals vandaag. Niet lang daarna worden ook Ruud en Willem wakker. “Wat ben je vroeg op, we lagen er hartstikke laat in”, zegt Ruud verbaasd. Bart: “Welnee, half twee is toch niet laat.” Deze twee duiken echter snel hun bed weer in, zodat Bart alleen achter blijft. Dit komt hem goed uit, want hij geniet intens van de rust. Om zich te vermaken, begint hij aan een gedicht voor zijn ouders. Hij gebruikt hiervoor een stuk inpakpapier en een groot potlood dat eigenlijk als cadeau voor de kinderen is bedoeld. ‘Beste...
read more

Kleine irritaties

Kleine irritaties Het kon niet goed blijven gaan. Na drie weken met zijn achten op elkaars lippen moest het een keer fout gaan. Iedereen heeft weleens kleine irritaties over een ander, maar de kunst is om het allemaal van je te schudden en gewoon verder te gaan. Sabine kan het niet echt van zich afschudden. Al sinds gisteren loopt ze met Mona te smoezen over een bepaalde persoon in het huis. Het woord ‘stiekem’ viel een paar keer, maar waar het nou precies om ging was niet echt duidelijk. Later blijkt dat het om Karin gaat. Het lijkt alsof Sabine, net als Tara, geen waardering heeft voor de humor van...
read more