Inspectie van de tuin

Ruud en Maurice inspecteren de tuin, ze bespreken waar ze het bad zullen installeren. Ruud: “Ik heb vanavond het gevoel gehad dat ik niet in het Big Brother-huis was maar gewoon ergens anders.” Maurice: “Ik heb zin om op mijn motor te stappen en ergens heen te gaan waar niemand me kent.” Ruud: “Die drang heb ik ook wel. Ik heb hier alles al verteld. Het is nu even doorbijten. Daarom is zo’n fiets ideaal. Kunnen we onze energie er op botvieren.” Maurice is het hier helemaal mee eens.

Verbolgen
Nadat Karin het gedicht van haar man heeft voorgelezen, blijven de mannen stil. Als Willem de brief zelf herleest, heeft hij wel commentaar. “Van de mannelijke Nederlandse kneuzen. Zo worden we afgeschilderd.” Karin houdt zich op de vlakte: “Ik denk het.” Willem vervolgt: “Dan heb je als voorbeeld zo een Ruud. Een Bengel. Die buigt met een ieder als een echte rietstengel. Dan heb je die lenige Maurice, een echte vriend. Die volgens de roddelbladen als korte termijn bevrediging dient. En vergeet niet die ex-soldaat, maar Sint is bang dat hij als eerste weg gaat. Als laatste heb je natuurlijk Willem, de keukenprinses. Zo!” Karin: “Ja, het moet rijmen, denk ik.” Willem: “Karin, doe je gezin een plezier en onderga Willems kookles.” Ruud: “Nou, hij kan makkelijk praten zeg, vind ik toch. Dat we kneuzen zijn. Laat hem maar tachtig dagen in dit huis zitten.” Bart en Willem vullen hem meteen aan: “Met jou, ja.” Karin lacht hem uit: “Dat doet ie niet. Hij kijkt wel uit. Ja, je weet niet hoe dat allemaal wordt afgeschilderd.” Willem: “Ik zit helemaal niet te klagen.” Ruud is toch een beetje verbolgen: “Een bengel.” Karin probeert hem te troosten: “Het moest gewoon rijmen, joh.” Willem: “Je bent ook een bengel. Net als Pietje Bel.”

Later op de avond, Karin en Maurice zijn al naar bed, spelen Bart, Willem en Ruud een potje kaart. Bart heeft last van zijn nek. Willem: “Ja, we zijn ook de mannelijke kneuzen.” Ruud: “Als ik Wim tegenkom dan…” Bart: “Hij was echt lovend, hè keukenprinses?” Willem: “Ja, daar word je ook niet vrolijk van.” Ruud vervalt in herhaling: “Weet je, ik zei al tegen Karin, het is makkelijk praten als je van buitenaf ziet.” Bart: “Hij zou voor geen goud willen. Dat begrijp ik. Ik ben wel bang voor kritiek maar ik zit hier toch.” Om even later alles te relativeren: “Ach, hij zal het allemaal wel goed bedoelen. Hij zorgt toch goed voor zijn vrouw.”

Niet tof
En nog even later. Het zit de mannen toch zo hoog. Ze kunnen er maar niet over ophouden. Vooral Ruud heeft er moeite mee: “Ik zeg je als ik bij Karin op visite kom, zal ik toch die kerel aanspreken.” Willem: “Ha Ruud jongen, wat interesseert je dit nou?” Bart valt Ruud bij: “Nou, mij interesseert het ook. Hij heeft ons alle vier voor gek gezet. Dat vind ik niet tof.” Willem: “Het zal me aan m’n reet roesten.” Ruud weet hoe het komt dat ze als kneuzen afgeschilderd worden: “We hebben zitten borduren en beestjes zitten schilderen.” Willem ziet dat niet zo. Ruud: “We hebben een troost. Je vrienden weten precies hoe je hart zit. Maar toch voel ik me rot.” Bart: “Noem ons kneuzen o.k. Maar vervolgens pakt hij ons ook nog even apart.” Willem weet een en ander toch tot zijn voordeel te interpreteren: “Zijn vrouw kan nog wat van me leren. Hoe je het wendt of keert, je kan het ook positief benaderen.” Met deze woorden besluit Willem een toch wel woelig avondje van Sinterklaas.

Zondagmiddag doen de mannen in de tuin hun best om het warmwaterbad in elkaar te zetten. Inmiddels staat er al een bouwwerk dat de vorm van een bad heeft. Regelmatig staan ze met de instructies in de hand, bij elkaar te overleggen wat nou weer de volgende stap moet zijn. Karin bemoeit zich er wijselijk niet mee… Vier mannen met een gebruiksaanwijzing, daar valt niet tussen te komen.

Brutale kippen
Karin constateert later tijdens de thee dat de Big Brother-kippen steeds brutaler worden: “Kijk, hij loopt nu op het kippenhok. Hij wil er ook uit na 82 dagen.” De bewoners hebben het over hun eerste sigaret. Ruud was een jaar of tien. Ruud: “Het was met een vriendje, in een schuur. Daarna heb ik een tijd niet gerookt omdat ik het vies vond.”

Rond een uur of vijf houden de mannen het buiten voor gezien, alhoewel het bad al serieuze vormen begint aan te nemen. Bart en Ruud duiken op de bank in hun nieuwe boeken. Maurice is nog aan de knutsel. Karin is al een paar uur aan het borduren. Ze vraagt: “Vinden jullie het al een kerstkleed worden?” De mannen reageren niet.

Na het eten drinken de bewoners koffie met opgeklopte melk en bonbons. Ruud zegt: “Als ik drie of vier dagen niet sport dan kom ik in een dip. Daarom ben ik zo blij met het fietsapparaat.” De avond kabbelt verder voort. Karin duikt al om tien uur haar bedje in, Ruud en Willem spelen een wedstrijd tafeltennis en Maurice en Bart lezen op de bank.

De weekopdracht is voorbij. Het vuur is uit. Dus is er geen nachtwake meer nodig bij de vuurkorf. Alle tijd voor de gebruikelijk kaartavond. En daar maken de heren zondagavond graag gebruik van. Vooral omdat de kans groot is, dat dit de laatste week is dat de vier mannen samen kunnen kaarten. Karin ligt dan al lang op bed. Willem heeft wat te eten voor ‘de jongens’ gehaald; lever dit keer. Het is weer een ouderwets kaartavondje. Het is niet alleen leuk, maar ook handig, want ondertussen kan mooi het brood worden gebakken.

Vergeten
Na het kaarten, zoeken Maurice en Willem snel hun bed op. Ruud en Bart blijven in de woonkamer achter om een boek te lezen. Karin blijkt nog steeds wakker: “Ik baal er zo van dat ik geen gedicht heb geschreven bij de cadeaus. Dat ben ik helemaal vergeten. Dat vind ik ontzettend stom.” Het blijkt over de gedichten voor het thuisfront te gaan. Willem: “Dan kun je niet thuis komen.” Karin bevestigt dit: “Dat vindt mijn man gewoon raar.”

Hierna begint zij direct weer over de nominaties. Ze heeft een theorie gemaakt, waarbij iedereen wordt genomineerd. Zij is echter de enige die er in is geïnteresseerd. Hoezeer ze het ook probeert aan te kaarten bij de rest. Toch probeert ze het weer: “Willem heeft de beslissende stem, dat heb ik uitgerekend.” Niemand reageert.

Comments are closed.